konitsiwa!!!

I'll be back...soon.

Thursday, April 14, 2011

Meat loaf....



       Summer is the warmest of the four temperate seasons, between spring and autumn. At the summer solstice, the days are longest and the nights are shortest, with day-length decreasing as the season progresses after the solstice. The date of the beginning of summer varies according to climate, culture, and tradition, but when it is summer in the southern hemisphere it is winter in the northern hemisphere, and vice versa. From an astronomical view, the equinoxes and solstices would be the middle of the respective seasons, but a variable seasonal lag means that the meteorological start of the season, which is based on average temperature patterns, occurs several weeks later than the start of the astronomical season.[1] according to meteorologists, summer extends for the whole months of june, july, and august in the northern hemisphere and the whole months of december, january, and february in the southern hemisphere.[2] this meteorological definition of summer also aligns with the commonly viewed notion of summer as the season with the longest (and warmest) days of the year (365 days), in which daylight predominates. The meteorological reckoning of seasons is used in austria, denmark and the former ussr; it is also used by many in the united kingdom, where summer is thought of as extending from mid-may to mid-august. In ireland, the summer months according to the national meteorological service, met eireann, are june, july and august. However, according to the irish calendar summer begins 1 may and ends 1 august. School textbooks in ireland follow the cultural norm of summer commencing on 1 may rather than the meteorological definition of 1 june.

            From the astronomical perspective, days continue to lengthen from equinox to solstice and summer days progressively shorten after the solstice, so meteorological summer encompasses the build-up to the longest day and a diminishing thereafter, with summer having many more hours of daylight than spring. Solstices and equinoxes are taken to mark the mid-points, not the beginnings, of the seasons. Midsummer takes place over the shortest night of the year, which is the summer solstice.

            The western definition based on equinox to solstice is more frequently used where a temperature lag of up to half a season is common.[3] summer is the period from the summer solstice to the autumn equinox.[4][5][6][7] unofficially, the u.s. Summer season is commonly regarded as beginning on memorial day weekend in may and ending on labour day weekend in September.

            In chinese astronomy, summer starts on or around 5 may, with the jiéqì (solar term) known as lìxià (立夏), i.e. "establishment of summer", and it ends on or around 6 august.
In southern and southeast asia, where the monsoon occurs, summer is more generally defined as lasting from march to may/early june, their warmest time of the year, ending with the onset of the monsoon rains.[citation needed]

            Because the temperature lag is shorter in the oceanic temperate southern hemisphere[8][9] most countries in this region, especially australia and new zealand, use the meteorological definition with summer starting on december 1 and ending on the last day of february

Wikipedia.org

            Abnormal ang panahon ngayun dis summer, mainit sa mag-hapon, sobrang lamig sa gabi. End of the world na kaya? Nah, malabo yan, kasi tignan mo andito pa rin si chammar. Pero, walang biro, iba talaga ang klima satin ngayun...para na tyung nasa disyerto..at kung naka tingin ka sa likod ko, baka inakala mo nang naka kita ka ng kamelyo.

            Pansinin mo, kapag tag-init ang mga prutas na mabibili mo sa palenke ay pakwan, singkamas, melon. Mga pag-kain na siksik sa juices. Dahil ito ang kailangan nang katawan natin para wag ma-dehydrate mula sa nagbabagang init ng araw..sa punto palang na ito, hindi mo na maitatangi na may isang dakilang kamay sa likod ng mga bagay na ito. Kahit ang mga dakilang seyintipiko, pag oras nila ng brain-storming, bumabagsak pa rin sila sa konklusyon na ito...wag lang yung mga atheist at agnostic. Lupit ano....

            Lahat ng bagay ditto sa mundo pinag-isipang mabuti yan, kung napalapit ng kaunti ang earth sa araw ay masusunmog na tyu at walang mabubuhay dahil sa init, kung napa layu naman tyu kahit ilang kilometro lang....maninigas tyu dahil sa sobrang lamig at wala ng bibili ng aircon. Kung magkaganito, mawawalan na ko ng trabaho dahil din a kailangan ng aircon sa mcdo. Kahit ang buwan ay tama lang ang layu sa tin para sa gravitational pull na nagsisilbing high tide at low tide ng mga tubig. Isipin mo nalang panu na yung mga lunatic kung walang moon? At ‘wag na tyung lumayo pa, tignan mo nalang yang katawan mo, dalawa ang mata mo at tainga para sa pantay na pag-tingin at pakikinig sa mag-kabilang panig, yung mga taong may kinikilingan...palagay ko matagl na nilang binenta ka big d ang kalahati ng katawan nila. Kailangan mo ng dalawang kidney para sa pantay na pag hihiwalay ng mga asin, minerals at toxics sa iyong dugo,  at nag rereserva ng electrolytes at tubig, kahit na kailangan na kahit isa ang buo para mabuhay ka..mahirap isipin na aalisin mo ang isa. Isipin mo nga kung makakapalakpak ka ng isang kamay lang...galing mo naman kung nagawa mo.

            Masaydong mapanlinlang ang pangako ng mga taong bumibili ng parte ng tao na buhay pa. Ang tao talaga lahat ginagawa kapag kapit na sa patalim.  Nagbebenta na nang sariling laman...as in parte ng kanilang laman. Sa isang t.v. Documentary na napanuod ko, ilang indibidwal ang umamin na naka-pagbenta na sila ng isang parte ng katawan nila.  May nagbenta ng isa sa knilang bato sa halagang 80k, kasu may kotong pa kaya 65k nalang, wave 100r lang tuloy ang nabili nya. May  nagbenta ng isa sa mga mata nya para sa halagang 185k, kasu din a nya nakita ang hinahanap nya. At may mamang nagbebenta ng ngipin nya sa halagang p20 para sa mga graduating-dentist-students. P20. Langya, kalahating kilong bigas lang yan ah, ganun nab a talaga ka-baba ang tingin ng tao sa sarili nya? Napaka-damuhong naman nung bumibili ng ngipin, wala na ngang respeto yung mama sa sarili, lalo pa nyang binalahura yung pagkatao nito, sana manlang mga P21 para medyo di nakaka hiya.

            Pero di ko sinasabi na sa Pinas lang ngyayari ito, dahil may mga bansa din na katulad lang natin, pero di ko muna sila problema, bakod ko muna uunahin ko. Minsan pati prinsipyo binebenta na, mabuhay lang. Sobrang in-demand ngayun ang salitang “pera” kahit san ka pumunta kailangan nyan, at panu ka pupunta sa kung san kung wala kang pera? Magbenta ka ng laman... Sobrang hirap na talaga, pati ata mangarap may bayad na.

            Nakakatawa ang mundo, habang yung ibang may kakulangan sa pisikal ay nangangarap ng gising na magkaron ng buong katawan, yung mga kumpleto ang tila nasawa na at itnitinda ang parte ng kanilang katawan. May mga taong hindi nga nagbebenta ng parte ng katawan, mismong katawan naman nila ang kinakalakal, minsan sa halagang P100, may mabibili ka ng bilasang laman na pede mong tikman sa loob ng isang oras. .siguraduhin mo lang na walang tiki-tiki-drops, dahil baka imbis na sarap, eh, hirap ang iyong mapala. Anot-ano man, lahat ng nasa katawan mo ay may dahilan, ultimo almuranas mo may dahilan bakit anjanm kung balak mong bawasan ng isang parte ang iyong katawan, palagay ko mag-hanap ka muna ng taong kulang ang sariuling katawan, at itanong mo kung anong pakiramdam. Tandan mo, may solusyon lahat ng problema, sobra ang tiwala sayu ni GOD, nagtitwala sya sayu na kaya mong lampasan ang “xtra challenge” nya sayu...wag mo syang bibiguin. Hindi lang ikaw ang nag-kakaganyan...wala ka pa sa Africa.
            

Wednesday, April 6, 2011

Homunculi

homunculi 
sloth

lust

wrath

glutton

pride

greed

envy






The game is on…can you cipher the code?


sds

Tinatamad ako mag paliwanag.

Do i still need to elaborate?

Di ko malaman bakit malaki galit nito sa mundo, puro revenge ang alam eh.

Kada nalang makaka-kita to ng pag-kain nagugutom, kaya sya ang nanalo sa posisyon, saying lang tinalo sya ni Erick.

Oo, kasali ako…dahil pinagmamalaki ko na hindi ko na kuha ugali ng mga kupal na ito…
Kulang nalang ata, kamkamin nito yung buong bakod namin, parang madadala nila to sa hukay?
Sa bagay, magandang pundasyon nga naman.

Pag nag pakamatay kaya ako, mag-papakamatay din kaya to?




A quick recap…


            panalo si erick dahil kapit nya ang titulo nang pagiging tamad. Talo nya si jervin. Isipin mo nama, mag-aapat na ang anak nya hangang ngayun wala paring trabho. Umaasa parin sa “papa” nya, sabagay kinunsinte kasi ng nanay. Ayun batugan tuloy. Sumusunod si ivy, na nagging syota si jojo, epol, yung taga bagumbayan at ibinahay si pj, ewan ko lang kung ganun talaga katanga yung nanay non para di malaman na dinadali ng iba yung anak nya, walang awa sa asawa. Sumunod si emer na sobra galit sa mundo, pakirmdam nya ata nakawawa sila dahil maagang namatay ang tatay nya “13yrs old kami.” Bugok ata, nakalimutan ata na ako sira na ako walang nanay mula pagkabata. Kasunod na ang batugan/magnanakaw/matakaw kong pinsan. Kasunod ako, na mataas pa sa araw ang pride. Kasunod si martelino na matakaw kumamkam ng lahat ditto samin. At panghuli si oletzki na sobrang ingitera, kung marunong lang yan gumawa ng blog,…alam mo na.

Sunday, April 3, 2011

The power that kills even fire...

all must turn to dust




            Naranasan nyo na ba masunugan? Yung literal na masunugan ng bahay? May na-isalba ka ba? May nakuha ka pa ba kahit isang pantalawal lang, o kasama ng panagarap mo ay natupok din ng nagbabagang apoy?

            Waaaaaaaaannnnggggggggggg!!!!!! Ang biglang sirena ng truck ng fcymaa, may sunog nanaman ang nasabi ko. San kaya yun? Malapit lang ba o malayu? Malas....yun siguro ang masasabi ng taong nasunugan. Nag-post pa ko sa wall ni jojo “bfp-scl” kung san ang sunog, yun pala katrabaho ko ang nasunugan. Nakakalyungkot, peor minsan kapabayaan din ang dahilan. Anut-anu man, talo ang masunugan. Sabi nga ng matatanda...di bale ng manakawan wag lang masunugan, kaya kalimitan sa ninankawan nung panahon nila, pinapapatay.

an animosity
            Nakaklungkot isipin na katrabaho “ o mas mayus sabihin na kaibigan/sangang dikit” mo ang nasunugan. Sa dami naman ng pedeng malasin sila pa. Sabi nga ni tito ed “ wala na nga sila’ lalo pa silang nag-hirap.”. Malas talaga. Kahit na second hand story lang nag nakarating sakin, ramdam ko ung lungkot sa bawat letra ng binitawang salita. Kahit na sabihin kong ramdam ko yung lungkot at sakit, alam ko iba parin yung pakiramdam nung ikaw talaga masunugan,..at hindi ako magpapa-ka-hypocrite para sabihin na nauunawan ko ang nararamdaman ni tito ed, pero may kakayahan ako na magsalita ng pananaw ko.

            Siguro iniisip mo, para san pa nga ba ang blog na to, at bakit ganito ang title ko at napahinayupak ko talaga, bakit mga nakatawa pa ang litrato sa unahan nito. Gago kasi ako.

burned up
            Tapus na yung sunog, may naisalba man o wala, ang mahalaga siguro kumpleto ang pamilya para bumangon ulit. At anung silbi ng kaibigan kung hindi nila ito tutulungan. Naiinis ako dahil ramdam ko walang kilkilos samin sa 234 para tulungan si tito ed, ilan kami din, di namn siguro ganun kabigat sa bulsa para tulungan naming si tito ed. Sakin personally, tambak ako nang babayaran ngayun swelduhan, naka sanla pa mga cp ko,laki na nang utang ko sa globe... Pero mas nangangailangan ng tulong namin si tito ed. Isantabi mina natin ang personal; na pangangailnagn, tulunagn muna naming si ed, higit pa to sa namatayan, dahil, lahat tayu mamatay sa pagtanda.


          Sa maraming pagkakataon, lagging huli ang bumbero ng pagsanjan, minsan maaga silang rumisponde, kaya lang walang tubig ang fire truck. Hindi to basta speculations at accusations lang. Bumbero si jojo kaya nai-kukuwento nya sakin ang mga ito..and let us not forget the incident where i was one of those who rush to their local fire station only to find an empty room. Think about this, may tinatawag ang mga bumbero na fire level, kadalasan malaki ang sunog kaya pati ang kalapit bayan ay rumirisponde rin, pero bakit nga ba? One word....late. Kung duda ka sa sinasabi ko, obserbahan mo, sunugin natin yung fire station nila...then you’ll see, wala ni isang mamatay sa kanila, kasi wala ni isa sa kanila ang nasa loob nito.
           

            Gaanu man kalaki yung apoy, ganu man karami yung nasunog na pangarap...may mas makapang-yarihan pa dun. Ganu man kalungkot o kasakit ang sitwasyon, may bagay paring mag-papagaan n gating loob, bukod sa pag-asa na kailan man ay hindi nawawala, wag natin kalimutan ang pag-mamahal namin sa kaibigan. Sa paulit-ulit na pag-bitaw ko sa mga salitang ito, isa lang lagi ang pinupunto ko, “ di man kita matulungan, di naman kita iiwan.”  Kumilos ka 234...
            
we are one

Saturday, March 26, 2011

Under one earth.

                                       …a fiction.


            ZZZZzzz….says the wind that blows as it passes me by, telling my mortal soul that I’m not alone that moment, he was talking to me. Aeolus might have sent him to find me, remind me of those that I must do, silently; I know it settled right beside me, watching me. Then, slowly, it spoke to me a language all of us known…it was a cold summer breeze.

It was 2’ in the morning; I’m wasting my time lying on a grass, thinking of her, listening to my kind of music, looking at Luna above. We had an agreement; that we’ll look at the moon on this period of time. Though, Luna was hiding behind those clouds, I know that She’s right there, looking down upon the both of us…and it helps me to think, that maybe, we’re not that far from each other.

            We’re living from different worlds, yet I can’t seem to help myself but to fall for her. Her smile still flashes inside my head, her echo still clings in my ears, I know I’m in-love. A sweet thing to ponder, yet reality hurts, I’m sleeping awake.

                        Lying in here makes me wonder, of us being together.

How I wish I could touch her right this moment, to feel her inside me, to feel her lips, to watch her sleep, to believe that we can be, but I know, it was another far-fetch idea and I was dreaming awake.
            

The enemy within…

light yagami


“bok, asan yung mga allen-wrench natin?”…tanung ni kabitomon sakin sa telepono.
“Mam, nasa OPS cabinet po, pag wala dun nasa locker ko po.”…ang sagot ko
“wala dun, nahalungkat na-nakin yung OPS wala, at bakit mapapunta sa locker mo dun ba ang taguan…dadadadadaddada….o wala daw sa locker mo…dadadadada…”…ang talak ni kabitomon sakin sa telepono.
“sige po pupunta nalang ako jan.”….ang huli kong nasabi.
Scene sa phone….30-21-11, 10am.




f^&* off


            Tyrant, pangkaraniwan na ata ito sa mga taong nasa posisyon. Masyadong ninanam-nam ang sarap ng pagiging mga hinayupak na abusado sa kapangyarihan. Isang magandang halimbawa ni to si “ itago natin sa ngalan na pokemon”, isang dating manager ng santa cruz. Pagtitripan ka nya, bibiruin, aasarin, pero bawal mo syang gantihan dahil manager daw sya at hindi sya nakikipag-biruan. Hinayupak. Ilan beses din kaming nag-pang-abot nitong kupal na to, malas lang nya dahil mas kupal ako sa kanya. Kung yun ngang mga gagong costumer sinasagot ko, sya pa kaya. Paking syet.

            Idagdag mo pa si “itago ulit natin sa pangalan na “ kabitomon” na kapag may toyo ay pinapakita nya sa lahat ang toyo nya, nagbubunganga, nagwawala..naisip ko lang, cool ba tignan ang ganitong ugali at masyadong “IN” sa mga ito? Ang totoo, nakokornihan ako sa mga ganitong tao, hindi porke kayu ang mga bossing ipapakita nyo na ang ugali nyong kupal samin, lahat tayu may bad day, pero yung mag-huhromentado ka sa trabaho para pakita sa lahat na bad day ka, saglit, umuwi ka muna at mag-bal-bal nalang ng iyong sarili. Kalokohan kung iniisip nila na sa ganitong ugali ay makukuha nila ang pag-galang na kanilang inaasam.

kabitomon
            Pag-dating ko sa lugar, sinalubong kagad ako ng nagbabagang bunganga ni kabitomon, nag-aalab ang mga letra na gamit nya, ang mga kataga nya ay maxadong matalas, naiisip ko nga bigla na ipahiwa ang dala kong kamatis..at maisarsyado kasama ang dila nya.

            Wala nga ang hinayupak na srew driver set, “oo, mali yung tawag nya. Kasi driver din daw sya.” At alam ko na kung bakit, dahil ninakaw nanaman. Kasu habang nag-papaliwanang ako, sinimulan nanaman ako ng rapidong bunganga ni kabitomon, ngali-ngali busalan ko na ng matahimik. Hindi pa nakuntento sa kabitomon, nagpunta pa sa PA para dun magpakitang gilas ng kanyang gadamit na talent, ang magtatalak. Diretso sa Ctr kung san maraming consumer ang nakakarinig. Napakagandang araw. Binunganagan ako sa isang bagay na hindi ko kasalanan…tulad ng dati.

            Nung tinatago ko sa office ang OPS, pinapagalitan ako dahil hindi daw yun ang OPS cabinet. Nang itago ko ito sa OPS cabinet at nanakaw, napagalitan ako dahil hinahayaan ko daw na basta nalang kumuha ang iba. Tinago ko to sa ceiling kung san ako lang ang kasya, napagalitan nanaman ako dahil wala naman daw silang magamit. Binalik ko sa OPS cabinet, at tama ka, napagalitan nanaman ako dahil nanakaw ulit. No choice, sa locker ko nalang itago…kasu napagalitan din ako dahil hindi daw akin yun. Lupit, di sila nalang magtago nung lintik na OPS. Mga pakingsyet.

            Pinagalitan ako ni pokemon at kumatsu dahil malakas daw ako gumamit ng APSC, ako kasi lagi ang pang-gabi nung panahon na-yun. Para mapatunayan na di ako yun, more than a week akong di Gumamit ng nasabing Chemical…napagalitan parin ako, bakit daw lakas kong gumamit, sabi ko isang lingo na nga kaong di nagamit nyan ako parin ang suspek nyo?  Napagalitan parin ako dahil bawal daw yun….hagalpak si jepoy. Nabungangan din ako ni kabitomon dahil sa mga past UTD na manok, helow?  BS-AKO-HINDI-EXPERT para pagalitan mo, inawat lang ako ni kumatsu kaya di kami nag-pang-abot.

            24hrs a day, 18hrs operational, 6hrs walang tao, at sa 6hrs lang sa 24 na to ang shift ko, 18hrs o 12hrs sa operational ang wala ako. Ganun ba sila ka hinayupak para di to maiisip. Hindi ko sakop lahat ng oras para Makita kung sino ang gumagalaw ng mga lintik na gamit. Kahit na kami lang ni ian ang madalas gumamit ng tools, may mga instances na ginagamit nila ito, bukod pa yung pagnanakaw ng iilan.



allen-wrench


            Sa madalas na pang-yayari, kapag kailangan ko yung mga gamit, or chemicals or kahit ano sa OPS cabinet ay hindi naming Makita. Pero, after ilang days lalabas muli ito mula sa kung saan…parang magic lang, jaran! Nang misan mawala ang aluminum tape namin, nabenga ako ng sobra nanaman ni kabitomon..makaraan ang ilang araw lumabas, nakita sa loob ng ceiling na kung san ako lang ang nakaka-akyat, nakakatawa, panu nila naakyat yun? Yung electric tape, nakuha 3days after naming gawin yung fan-motor ng ice-machine. Ang pamosong wd40, nakita nung hindi na naming kailangan. Naibalik na ang set ng screw na nawawala, kung kelan bumili na ko ng bago, dahil sa halagang 25pesos binungangaan ako. Eto malupit, yung nawawalang set, nakahalo na sa nakasabog na bagong set..galing ng diskarte.

            Isa sa mga bagay na kinaiinis ko ay yung ang problema ay kinakalat, imbis na sulusyunan ay nagwawala. Maypatutunguhan ba ang ginagawa nila? Tulad nung isang insidnete, umaga pa pala alam na ni “M.U” na wala yung globes ng isa sa character naming, hindi pa ko tinawagan ay sinabi pa sa lahat ng manager. 3pm work ko, 3pm gagamitin, 3pm ng sabihin sakin..kung imbis na pinagod nya yung bunganga nya sa pagtalak at pagkanta sa kay “aw-aw” ay tinawagan nya ko, di sana nagawan ko ng paraan. Umalis ako at nakabalik sa trabaho dala ang gloves….santa cruz – pangil, 80-100km/hr habang umuulan…magandang halimbawa kung panu hanapin si kamatayan.

who's inside


            Bakit kailangan pa nyang mag-bunganga sa harap ng mga katrabaho naming, hindi ba pede na kaming dalawa nalang ang mag-usap? Naturingan na meron kaming open/close door policy ay hindi rin naman mapakinabangan, bubungangaan ka sa harap ng karamihan, samantalang pag-sila ang mali di manlang maka-hingi sayu ng pasensya…tanung mo kay “ex-j” yan. tukad ng salitang privacy na hindi nating natitikman ay burahin narin natin ito at ibaon sa kasay-sayan. Ang highway ay ginawa para sa mga sasakyan, hidni tawiran ng mga gago, kung magka-ganito, alisin na natin ang mga pedestrian,  at gawing pabansang tawiran ang malalaking lansangan. Walang pinag-iba ito sa taong di gumagamit ng side mirror, nakakabit lang, di rin naman napapa-kinabangan.